5/22/2007
publicado por A rapaza do arco ás 13:12 | Comentar
Non é poesía, é sexo


Ese era o outro soño. sen as marxes que che obrigan a renderte a min. despacio. pensando cada novo deserto a encher de saliva. A roupa servirá de tregua. para que todo sexa rompente. brutal. para desafogarme das cadeas coas que trenzo coroas de salvación. A roupa servirá de laberinto no que atoparse co propio animal. o estraño que non somos nós. a personificación do que agora che apeteza. só agora. Co alento invitándome a metercha. rozando os beizos e os dentes. cos dedos e cos ollos. A puta valente que te salve. que choque coches no teu corpo. e sexa a única bala do revólver.
E a túa lingua punteando nas miñas cordas.


*Se queredes podedes contarnos cal é a vosa “palabra” favorita ;)

Etiquetas:

 
5 comentarios